|
Kuskessarma
Een groepsnaam om van te smullen, een spontane sound waarbij zelfs de meest stijve hark niet kan blijven stilstaan. Dat is Kuskessarma. Een frivool collectief dat zo lijkt weggeplukt van de Antwerpse Meir. Hoewel, dit gezelschap omschrijven als een beter straatorkest is een klein onrecht. Hun opzwepende ritmes en – naar eigen zeggen – intercontinentale openingsdansen passen perfect in het straatje van genregenoten Think Of One of Wawadadakwa zaliger. Gezien en goedgekeurd op Mano Mundo of het gerenommeerde theaterfestival van Avignon. Lippen of benen stijf op elkaar houden tijdens de set van de Kuskessarma? Lijkt ons een bijzonder slecht idee.
|
| |
|
Blackie & The Oohoos
Blackie & The Oohoos is zo’n groepje dat straks heel groot kan worden. Verrek, ooit nog op het Zomerfestival gezien, zal je dan vast zeggen. Dit wonderlijke bandje draait rond de zusjes Loes en Martha Maieu. Het kwintet won buiten categorie Lawijtstrijd, het belangrijkste concours in het Waasland en haalde in Antwerpen ook de finale van Frappantpop. Allemaal te danken aan een sprookjesachtig geluid waarin een zingende zaag of een ukelele weerklinkt. De naam van de cultgroep Cocorosie valt als vergelijking iets te vaak. Want Blackie & Co betoveren het publiek wel degelijk met een eigen geluid.
|
| |
|
Made In Taiwan
Vergis je niet in de groepsnaam, meestal staat die mededeling garant voor het betere prulwerk. Iets wat je van dit Limburgse viertal niet kan zeggen. Kort na de geboorte al goed voor de halve finale van Humo’s Rock Rally 2006. Een jaar later was het bingo als winnaar van de Focusknack Myspace award die de beste Belgische band met een platencontract beloonde. Ook kwamen drie nummers terecht op de soundtrack van ‘De laatste zomer’, een film van Joost Wijnant . Het jaar werd afgerond met de mediaprijs op Limbomania. Te danken aan? Simpel: gelaagde gitaarmuziek. Denk aan de klasse van Bloc Party, de vergelijking is niet eens te hoog gemikt.
|
| |
|
Roadburg
Van de Kunstbende over Limbomania tot Humo's Rock Rally. De vijf jonge wolven van Roadburg laten overal een onuitwisbare indruk na. Logisch, deze tieners combineren de dromerige gitaren van een cultgroep als The Mars Volta met een warm saxgeluid dat aan Miles Davis schatplichtig is. Kortom, dit is unieke hedendaagse rockmuziek die je van zo'n onstuimige bende niet bepaald verwacht. Vrees niet voor avant-garde of moeilijke jazzmuziek. Kenners spreken al van een nieuwe stijl: teenage progrock. De boodschap is klaar en duidelijk. Doe hiervoor een inspanning en verwondering zal opnieuw synoniem staan voor bewondering, beloofd!
|
| |
|
Undefined
Liever wat hiphop op het Palm Zomerfestival Vlaanderen? Dan moet je beslist passeren wanneer het Leuvense Undefined het podium opkruipt. Het zevental brengt een mix van dancehall, breakbeat en crossover en doet dat gewoon goed. Hun authentieke karakter is te danken aan de raps van de halve Amerikaan Cedric en aan de hiphop van Jaymee, een Haïtiaanse Nederlander die in de universiteitsstad neerstreek. Undefined timmert al tien jaar lang keihard aan de weg en lijkt stilaan voor meer klaar dan enkel die wereldberoemde status in Vlaams-Brabant. Hun eerste clip van het nummer 'Eternal Undefined' vond moeiteloos de weg naar het scherm van JIM. Maar ook jij moet ongetwijfeld voor de bijl.
|
| |
|
Landfill
Uit Grimbergen komt niet alleen het betere abdijbier. De jongens van Landfill zweren bij charismatische gitaarmuziek met echo's uit de jaren negentig, denk vooral aan Afghan Whigs. Dat weet intussen ook een stel Zweden dankzij een tour door het land van Ikea in 2005. Een jaar later zag de EP 'Hello Planet Earth' het levenslicht. Goed voor veel bijval in eigen omgeving, helaas bleef die grote doorbraak uit. Landfill is echter niet bij de pakken blijven zitten. Deze zomer wil het combo de wereld veroveren via 'Falling Like Dominoes'. Het Palm Zomerfestival Vlaanderen lijkt daarbij geen slechte eerste halte.
|
| |
|
Jasper Erkens
Jasper Erkens is een klein, muzikaal wereldwonder. Het is niet eens zo overdreven. Op zijn twaalfde begon hij op de pas gekregen gitaar zijn eerste liedjes te schrijven. Drie jaar later veroverde hij alle harten op Humo's Rock Rally, goed voor de zilveren plak en de publieksprijs. 15 dus, maar al verbazend volwassen. Jasper mengt invloeden van Nick Drake of de jonge David Bowie met eigentijdse muziek van Kings Of Leon of Gnals Barkley. Gevestigde waarden als Elliot Murphy of Chris Thompson zagen al dat het goed was. This is the voice of a new generation, (al is die nog een beetje small) Wedden?
|
| |
|
The Gibs
Met dit Oost-Vlaamse trio ging het aanvankelijk oerend hard. Ontstaan in augustus 2007 en al meteen goed voor de finale van plaatselijke wedstrijden als De Beloften en het Oost-Vlaamse Rockconcours. Helaas kwam alles abrupt tot stilstand tijdens Humo's Rock Rally. Fans staken de schuld op een slechte geluidsinstallatie, toch was het juryrapport een beetje vernietigend. Vreemd, wie het geluid van The Gibs ontdekt via het internet krijgt aangenaam, melodieuze garagerock in het gezicht gesmeten die beslist om meer vraagt. Bovendien mag je er donder op zeggen dat The Gibs uit zijn op revanche. Dit kan moeilijk fout lopen, toch?
|
| |
|
The Gibs
Met dit Oost-Vlaamse trio ging het aanvankelijk oerend hard. Ontstaan in augustus 2007 en al meteen goed voor de finale van plaatselijke wedstrijden als De Beloften en het Oost-Vlaamse Rockconcours. Helaas kwam alles abrupt tot stilstand tijdens Humo's Rock Rally. Fans staken de schuld op een slechte geluidsinstallatie, toch was het juryrapport een beetje vernietigend. Vreemd, wie het geluid van The Gibs ontdekt via het internet krijgt aangenaam, melodieuze garagerock in het gezicht gesmeten die beslist om meer vraagt. Bovendien mag je er donder op zeggen dat The Gibs uit zijn op revanche. Dit kan moeilijk fout lopen, toch?
|
| |
|
Iza
Deze wonderlijk mooie stem heet eigenlijk Isabelle en is nota bene approved by Tom Helsen en Sioen. Iza is een begenadigde songschrijfster. Met producer Jo Francken (van o.a. Admiral Freebee) vervolmaakte ze samen haar prille zoldercompilaties. De eerste singel Friendly Fire lijkt een schot in de roos. Maak je alvast klaar voor ijzersterke nummers ondersteund met klasse pianospel. Jouw avond kan niet meer stuk.
|
| |
|
Douglas Firs
De klassiek geschoolde gitarist Gertjan Van Hellemont vindt in Douglas Firs zijn muzikale uitlaatklep. Gedurende zijn middelbare schoolcarrière speelt Gertjan in verschillende formaties en neemt deel aan tal van wedstrijden. Met als hoogtepunt een trip naar Noorwegen! Ondertussen is onze Douglas Firs uitgegroeid tot een uitstekende gitarist en een gepassioneerde liedjesschrijver. Liefhebbers van een mix tussen The Beatles en Ryan Adams, wees gewaarschuwd!
|
| |
|
Lick My Click
Nog nooit gehoord van Lick My Click? Geen erg, dit is een gloednieuw electropopproject van songschrijver Bart D‘Haese. Een man met een missie die zangeres Sofie Van den Bossche als fraai uithangbordje uitkoos. De eerste optredens brachten naar eigen zeggen een geil geluid voort vol vettige, pompende ritmes. Niet alleen goed voor een finaleplaats op het Oost-Vlaamse Rockconcours of een uitverkiezing voor het traject 100% PUUR van Poppunt. Luuk Cox van de Belgische dancesensatie Shameboy zag alvast wat in de bonte bende en kroop samen met Lick My Click de studio in. Daaruit ontsnappen Sofie en haar gezelschap graag om het Zomerfestival op stelten te zetten. En dat gaat gebeuren, let maar eens op.
|
| |
|
De Predikanten
In De Predikanten schuilen drie rappers uit Aalter die de nagelaten erfenis van topentertainer Scatman John willen respecteren. Een verklaring die je vast met een korrel zou moet nemen. Het vertaalt zich op een podium alvast in luchtige en krachtige hiphop. Hun misschien niet altijd verstaanbare teksten zijn te gek, de beats zijn meesterlijk aan elkaar gemixt. Of om het met het juryverslag van Humo’s Rock Rally te zeggen: “De Predikanten trokken zich niets aan van de vestimentaire voorschriften van het genre en werden geruggensteund door een dj die niets verkeerds deed. Van de rhymes verstond we geen woord: Oost-Vlaams met een licht West-Vlaams accent. 'Kè d'er goest'in'! (Ik heb er zin in)
|
| |
|
De Anale Fase
Niet bepaald een smakelijke groepsfase. Geeft niet. Zo stuurde De Anale Fase volgende poëtische mededeling de wereld in. “We zijn een kleinschalig Nederlandstalig project
tussen twee mensen op ene vierkante meter opererende vanuit een tuinhuis tussen een kiekenkot en een duiventil in het landelijke Merchtem. Dat is de zesde halte op de boemeltrein van Brussel naar Dendermonde. Anna verzamelt pianootjes en schrijft teksten. Joeri zet er hopen noten onder en samen maken ze er liedjes van. We hebben nog geen liefdesliedjes gemaakt. We hebben het ooit wel geprobeerd, maar het mislukte altijd.
Vaak gaan er mensen dood in de liedjes. Daar kunnen wij niks aan doen. Het gebeurt altijd per ongeluk.” Dat belooft…
|
| |
|
Marco Z & The Cosmopolitan Cowboys
Country uit een nieuwe eeuw, dat mag je van Marco Z verwachten. Niet dat hij het genre oneer aandoet. Marco Z mixt de traditionele ingrediënten met hedendaagse popmuziek. Zijn teksten treffen altijd raak, dan weer komen ze ironisch over. Misschien omdat ze soms een autobiografisch tintje hebben? Toegegeven, onze man heeft duidelijk geen verleden als veeboer in Montana. Wellicht laat hij zich daarom op een podium omringen door The Cosmopolitan Cowboys. Hoewel, dit is ook niet bepaald een gezelschap dat elke week op één of andere rodeo te vinden is. Lijkt allemaal niets uit te maken. Marco Z schiet op een podium altijd met scherp, zoek vanaf nu dekking.
|